Ποιοτητα Ζωης (οχι αυτη της Λαρισας, ε?)

Υπαρχουν κοινωνικες ομαδες που εδω στην ελλαδα ειναι σαν να μην υπαρχουν. Ειναι τοσο αποκλεισμενες που αγνοουμε την υπαρξη τους. Οπως πχ τα ατομα με ειδικες αναγκες. Ποσοι συμπολιτες μας ειναι αναπηροι απο τροχαια, ποσοι εκ γεννετης κλπ κλπ. Κι ομως αυτα τα ατομα δεν κυκλοφορουν αναμεσα μας. Η ιδια η σταση μας απεναντι τους ειναι η αγνοια, το στριψιμο του κεφαλιου στην αλλη κατευθυνση. Ειναι το παρκαρισμα πανω στην ραμπα για τα αμαξακια, ειναι το κλεισιμο των ειδικων διαδρομων στα πεζοδρομια. Ειναι ακομα ακομα η φιλανθρωπια μας που ειτε θελουν ειτε οχι αν αποφασισουμε να τη δωσουμε θα τη δεχτουνε (λουστουνε).

Τα ατομα αυτα ομως ειναι ψηφοφοροι. Και ως ψηφοφορους τα πολιτικα κομματα και η κυβερνηση τους φερονται με προσοχη. Ποιοτητα ζωης λοιπον και να οι φοροαπαλλαγες πχ για μεγαλυτερο αμαξι. Αυτη ειναι ομως η ποιοτητα ζωης? Περισσοτερο προϊον? Μεγαλυτερο αμαξι ή δυο αμαξια για πολυτεκνους ή παροχές προεκλογικου πυρετού?

Εχουμε καταληξει να μετραμε την ποιοτητα ζωης ποσοτικα, ολα καταληγουν στα χρηματα. Η ποιοτητα στην παιδεια συνοψιζεται σε χρηματα για μισθους (δικαιως) στους δασκαλους. Η ποιοτητα στην ζωη μας συνοψιζεται με αποκτηση τζιπ 2500 κ.ε και εξοχικης κατοικιας. Η ποιοτητα στοην ερωτικη μας ζωη συνοψιζεται στο "καλυτερο" σεξ.

Ω! (που λενε και καποιοι), με ποσο καταναλωτικη κλιμακα μετραμε την ποιοτητα της ζωης μας.

Υ.Γ Και μεσα σ'ολα αυτα, εχεις και τα αριστερα κομματα να λαικιζουν για κατωτερο μισθο στα 1400 ευρω.

Προοδευτισμός και νεολαία

Επικρατεί γενικά μια άποψη ότι όταν κάποιος είναι νέος έχει οράματα, βλέπει διαφορετικά τη ζωή, έχει μια "ανεκτικότητα" στη διαφοροποίηση, δε φοβάται το καινούριο κλπ κλπ.

Αρκεί μια ματιά στα πρακτικά της βουλής των εφήβων. Πιο στερεότυπες, οπισθοδρομικές απόψεις δεν έχω δει να λέγονται και να γράφονται πουθενά. Ίσως σε κάποιες εφημερίδες του ακροδεξιού χώρου. Το υπερσυντηρητικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θα πρέπει να αισθάνεται περήφανο. Έχει παρελθόν, παρόν και οπωσδήποτε μέλλον.

Διακρίνω επίσης ότι τα θέματα όπως αναπτύσονται από τα καμάρια μας, έχουν μια κοινή γραμμή με το πως αναπτύσσονται διάφορα θέματα στα δελτία των 8. Αλλά αυτό είναι ίσως δική μου διαστροφή.

Συνεχιζω

Τα παιχνιδια συνεχιζονται. Αυτη τη φορα σειρα εχουν τα χρωματα (κι αρωματα αν μπορουσα). Ειναι πλεον γνωστο και στον οποιοδηποτε ανυποψιαστο επισκεπτη πως οι επιλογες μου στα χρωματα ειναι οι πλεον ακαταλληλες.

Ενιγουεη, οι πειραμαστισμοι φυσικα δεν τελειωνουν εδω. Και δεν αναφερομαι μονο σε χρωματα (φρου φρου κι αρωματα).

Παμε για μπανιο?

Καλα καλα δεν ξεκινησα αυτο το βλογ και ηδη ποσταρω το δευτερο. Ξερεις, το γνωστο ρητο του θυμοσοφου λαου με τη μυγα και το χεσιμο...(απορια, αν ο λαος τελικα ειναι τοσο θυμοσοφος και τοσο φιλοσοφημενος πως γινεται να βριζει σαν αχρηστους συνεχως αυτους που ο ιδιος εκλεγει να τον κυβερνησουν? Λεμε τωρα...)
Λοιπον χτες πηγα μια βολτα απο Σχοινια μερια για να παρω μια γευση απο την παραλια. Τελικα νομισα οτι η εκθεση αυτοκινητου γινεται στην παραλια. Τα τζιπακια (-αρες) αραγμενα το ενα διπλα στο αλλο και διπλα τους ευτυχεις νεοελληνες που λιαζανε τις κορμαρες τους αμεριμνοι και ευτυχισμενοι συνθετανε μια "ειδιλιακη" εικονα. Ισως σε καποια αλλη παραλια να τους περνουσαν για θαλασσιους ελεφαντες αλλα στου Σχοινια ηταν στο στοιχειο τους. Οι ογκοι των κορμιων τους ταιριαζαν απολυτα στους ογκους των παρατεταγμενων τζιπιων.
Περιττο να πω για την εντυπωση που μου προκαλεσε το γεγονος (ποιος χεστηκε αλλωστε). Απλα πιστευω πως καπου ολα αυτα συνδεονται. Δηλαδη η νοοτροπια που εχουμε ως λαος να θεωρουμε εαυτους το κεντρο του συμπαντος και πως μας χρωστανε ολοι, εχει μια μακρινη σχεση με την αδιαφορια μας για το περιβαλλον που κατοικουμε.
Αν ημουν λιγο κακος θα ελεγα πως μια φρενιτιδα εθνικης ανασφαλειας μας εχει πιασει που καταληγει σε ατομικη και βγαινει σε διαφορες πλευρες της ζωης μας ακομα και στα πιο μικρα πραγματα.
Μια βολτα για μπανιο λοιπον πρεπει οπωσδηποτε να εξυπηρετει αυτη την ατομικη μας ανασφαλεια.
Για την τιμωρια της Αθηνας σε οσους πανε να αποδρασουν τα γνωστα τριημερα ή αργίες θα γραψω σε αλλο ποστ, αν εχω κουραγιο.

2η απόπειρα με ασυναρτησίες αυτή τη φορά. Δηλαδή τίποτα. Όπως ακριβώς και στην εξωδικτυακή πραγματικότητα. Σχολιασμός μιας εικονικής πραγματικότητας για εικονικούς αναγνώστες.